من خواب نیستم...
من خواب نیستم
خاموش اگر نشستم
مرداب نیستم
روزی که بر خروشم وزنجیز بگسلم
روشن شود که آتشم و آب نیستم
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 17:5 توسط تعریف نشده!
منصحرا
1368
از گیلان
.
.
.
در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خسته ام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟